Jak zainteresować dzieci zwierzętami (z małą pomocą ciekawych książek)

Przy wyborze kierowałam się dwiema zasadami: po pierwsze, chciałam, aby książki były interesujące i przystępne dla niedorosłego odbiorcy; nie pogardziłam zwłaszcza ciekawostkami i anegdotami z królestwa zwierząt. Po drugie – zależało mi na walorach estetycznych wybranych pozycji.

Obecnie na rynku można znaleźć naprawdę wiele książek zilustrowanych tak ładnie, że trudno przejść obok nich obojętnie. Oto moje propozycje:

Wspaniała książka, nie bez przyczyny nazywana również Muzeum zwierząt. Atlas ma formę leksykonu, który rozpoczyna się od drzewa genealogicznego, wskazującego nie zawsze oczywiste pokrewieństwa pomiędzy różnymi gatunkami. Książka, stylizowana na zbiór rycin, oprócz wspaniałych, realistycznych ilustracji zawiera niedługie opisy poszczególnych rodzin zwierząt. Idealna do wspólnej lektury, na przykład na dobranoc.

To prawdopodobnie najładniej zilustrowany leksykon zwierząt wydany w ostatnich latach. Każda z części opowiada o zwierzętach z innej półkuli Ziemi. Zwierzęta, narysowane odtworzone przez Dietera Brauna, zachowują swoje charakterystyczne cechy, lecz pod wpływem charakterystycznego stylu niemieckiego ilustratora stają się niemal postaciami baśniowymi. Przedstawione gatunki zostały opisane raczej oszczędnie; zamiast kompletu informacji autor opowiada ciekawe anegdoty o kolejnych zwierzętach. Wielkim plusem publikacji jest to, że obwoluty, po zdjęciu z książek, stają się pięknymi, wielkimi plakatami do powieszenia na ścianie.

Ta książka, w przeciwieństwie do dwóch poprzednich, będzie interesująca głównie dla przedszkolaków. Jest dostosowana do ich możliwości percepcyjnych i ewidentnie pomyślana jako książka na dobranoc. Krótkie teksty opowiadają o nocnych zwyczajach zwierząt, które nie śpią, choć zapadł już zmrok. Co istotne, zwierzęta wymienione w książce nie są tak egzotyczne jak w Animalium czy Galerii dzikich zwierząt. W tej książce znajdziecie sowę, jeża czy ćmę. Istnieje spora szansa, że dzieci się już z nimi spotkały, co ułatwi zainteresowanie się ich zwyczajami.

Książka, w której zwierzęta urządzają plebiscyt na najdziwniejsze spośród nich. Lektura bardzo interesująca, pełna zabawnych ilustracji i anegdot. To zarazem książka mądra i z puentą: różnice są dobre, bo dzięki nim świat jest trochę ciekawszy, i choćby dlatego warto uszanować cudze zwyczaje. Rodzice mniejszych dzieci mogą spodziewać się niezapomnianych wrażeń, gdy ich pociechy zaczną zwijać się ze śmiechu na brzmienie słów takich jak „mrówkojad” czy „orzesznica”.

Ostatnia szansa dla rodziców dzieci, które trudno zainteresować książkami. Chociaż temat jest nieco kontrowersyjny (książka, jak wskazuje tytuł, opisuje przede wszystkim układy wydalnicze różnych zwierząt), to szczerze zachęcam do zaufania autorom! Ani sposób opowiadania o pupach zwierząt, ani bardzo ładne ilustracje graficzki Mroux nie wykraczają poza granice dobrego smaku. Do tego pod pretekstem anegdotek fekalnych autorzy przekazują całą masę fascynujących informacji o różnych gatunkach. Dla małych czytelników to wielka frajda, bo cała książka opowiada o temacie raczej unikanym przez rodziców. Możemy zyskać podwójnie: nauka o „temacie tabu” nie koliduje ze świetną zabawą i informacjami, dzięki którym można zabłysnąć w towarzystwie w wieku 5-105 lat!