Test na ojcostwo – czy to powód do wstydu?

Czy zatem wykonanie testu na ojcostwo jest powodem do wstydu? Nie! To bardzo trudna decyzja, której podjęcie może jednak bardzo korzystnie wpłynąć na życie całej rodziny. Wykonanie tego kroku jest jednak naprawdę bardzo trudne i nierzadko wymaga wieloletnich przemyśleń.

Dlaczego mężczyźni robią testy na ojcostwo?

Wielu mężczyzn latami nie może pozbyć się myśli, że wychowywane dziecko może nie mieć z nimi wspólnych więzów krwi. Takie wątpliwości niszczą od środka i bardzo często kładą się cieniem na całym życiu. Skąd bierze się taka niepewność? Powodem nierzadko jest sama partnerka oraz sytuacja w związku.

Do najczęstszych przyczyn wykonywania testów na ojcostwo należą:

• wykrzyczane w kłótni słowa partnerki (np. „To i tak wcale nie Twoje dziecko!”);
• plotki w rodzinie, wśród znajomych;
• zdrada, która wyszła na jaw.

W każdej z tych sytuacji ma miejsce utrata zaufania do matki dziecka.

Jak mówi Magdalena Łyźniak, kierowniczka działu sprzedaży i obsługi klienta testDNA:

Nasze laboratorium wykonuje m.in. badania ojcostwa. To sprawia, że każdego dnia kontaktuje się z nami wielu mężczyzn, którzy znaleźli się w bardzo trudnej życiowej sytuacji. Niestety niewiele osób zwraca uwagę na ten aspekt testów na ustalenie ojcostwa. Po drugiej stronie słuchawki mamy do czynienia z człowiekiem, który bardzo często potrzebuje wsparcia psychologa.

Badania na ojcostwo bardzo często wykonywane są też w innych sytuacjach, np. gdy:

• jest potrzeba uzyskania dowodu w sprawie – np. o ustalenie lub zaprzeczenie ojcostwa;
• ma miejsce zaprzeczenie ojcostwa po terminie – wynik badania jest dla prokuratora dowodem, że warto rozpocząć sprawę;
• rodzice chcą uzyskać pewność przed uznaniem ojcostwa w USC.

Emocje, emocje i jeszcze raz emocje

Najczęściej mężczyzna, który zgłasza się, aby ustalić ojcostwo, boryka się z ogromnymi wyrzutami sumienia. Czuje się tak, jakby zdradzał swoje dziecko. Wstydzi się tego, że chce wykonać badanie DNA. Bardzo obawia się tego, jak będzie postrzegany przez otoczenie i sam przed sobą tłumaczy się ze swojej decyzji.

Magdalena Łyźniak wspomina:

W swojej pracy niejednokrotnie miałam okazję rozmawiać z mężczyznami wykonującymi badania DNA. Każdy dzień przynosi nowe historie – nie ma dwóch takich samych sytuacji.

Całkiem niedawno zgłosił się do nas mężczyzna mający dorosłego już syna. Z jego matką rozstał się bardzo szybko, zresztą młodo zostali też rodzicami. Kontakt z synem był natomiast bardzo dobry, widywali się, spędzali razem czas, płacił alimenty.

Kilka rzeczy nie dawało naszemu pacjentowi jednak spokoju – tuż przed narodzinami syna doszło do zdrady, chłopak nie jest też do niego w ogóle podobny (co dziwiło go tym bardziej, że z dziećmi z kolejnego związku łączy go podobieństwo). Kilkanaście lat niepewności i wątpliwości, które starał się stłumić...

W końcu zdecydował się jednak na badanie – przekonała go możliwość przekazania dyskretnych próbek. Zależało mu przede wszystkim na tym, żeby nie skrzywdzić syna, żeby nie dowiedział się o wątpliwościach.

Wszystkie rozmowy z tym pacjentem były bardzo emocjonujące, zadzwonił do nas nawet po odebraniu wyniku – z podziękowaniem. W jego przypadku test wykluczył ojcostwo, jednak dał mu pewność, której szukał od kilkunastu lat. Mężczyzna jest jednak pewny, że nadal będzie ojcem dla swojego syna, więzy krwi nie mają tutaj znaczenia.

Inna sytuacja – w której ojcostwo zostało potwierdzone – dotyczy natomiast mężczyzny z kilkuletnią córeczką. Z matką dziecka nigdy nie byli razem, na co dzień przebywał za granicą. Tam nawiedzały go wątpliwości, przez 3 lata dzwonił do nas co jakiś czas z pytaniem o badania!

Każda wizyta w Polsce i spotkanie z dziewczynką powodowały jednak, że zmieniał zdanie – patrząc jej w oczy po prostu nie był w stanie zdecydować się na test, chociaż targały nim ogromne emocje. Badanie ostatecznie zrobił. Ojcostwo potwierdziło się, co pozwoliło odetchnąć.

Wykluczenie czy potwierdzenie ojcostwa?

Jak często w praktyce zdarza się, że test na ojcostwo wyklucza pokrewieństwo pomiędzy mężczyzną a dzieckiem? Zdecydowanie częściej potwierdza je! To zwykle wielka radość dla ojca. Bardzo szybko chce zapomnieć o tym, że miał jakiekolwiek wątpliwości. Często nawet nie odbiera wyniku, jeśli wie, że potwierdza on ojcostwo. Wystarczy przekazanie go telefonicznie.

Niestety zdarzają się też sytuacje, w których ojcostwo nie zostaje potwierdzone. Pojawiają się wtedy często płacz i żal do partnerki. Niemniej jednak wielu mężczyzn deklaruje, że ich relacje z wychowywanym dzieckiem się nie zmienią. Zmieni się natomiast stosunek do matki dziecka.

Psychologowie są jednak zgodni – pewność co do ojcostwa to jedna z podstawowych potrzeb każdego z nas. Dziecku pozwala wzrastać w poczuciu bezpieczeństwa, ojcu umożliwia rozwinięcie instynktu ojcowskiego, a dla matki jest gwarantem stabilizacji.

Artykuł powstał we współpracy z www.testDNA.pl

Zdjęcie główne ©lopolo/pl.123rf.com