Powolne chwile - "nieruchliwe" zabawy na dworze

Aby wspaniale się bawić i cieszyć wzajemną obecnością wcale nie potrzebujemy wyszukanych przedmiotów czy akcesoriów, wręcz przeciwnie – ich nadmiar może zaburzyć spontaniczność i kreatywność!

W ciepłe, słoneczne dni, przyroda wręcz zachęca nas, aby wyruszyć w plener i rozkoszować się każdą chwilą spędzoną z dzieckiem.

Maluch postrzega świat inaczej niż dorośli – dla niego wszystko jest nowe, niezwykłe, zachwycające. Takie zabawy pozwolą też nam, dorosłym, na nowo odkryć i poczuć niezwykłość otaczającego świata, zobaczyć go na nowo.

• Bezkresne niebo

Rozłóżcie na trawie kocyk i połóżcie się na nim. Obserwujcie przemieszczające się na niebie obłoki, interpretujcie ich kształty, może da się je policzyć? Podziwiajcie barwę, która się zmienia wraz z przesłaniającymi słońce obłokami. Spróbujcie wymylać bajki o tych chmurkowych stworzeniach – kim są, co robią, dokąd płyną. Przesuńcie koc pod drzewo i obserwujcie niebo przez jego liście. Co się teraz zmienia? Może na gałęzi siądzie ptak, a na trawie motyl? Opowiedzcie dziecku o tych stworzeniach, stwórzcie historię, jak może wyglądać ich dzień. Takie leniwe zabawy na dworze z pewnością spodobają się ciekawskiemu, małemu człowiekowi.

• Poczuć wiatr

Czym jest wiatr, kim jest wiatr, gdzie mieszka, dokąd goni?

Spróbujcie wspólnie z malcem snuć opowieści o tym, puśćcie wodze fantazji! Pozwólcie wiatrowi pobawić się Waszymi włosami, popatrzcie, co robi z trawą, kwiatami, gałęźmi drzew. Może uda się wypatrzeć dmuchawca i z całej siły dmuchnąć w jego płatki? Jeśli macie ze sobą lekki kock, chustę lub tetrową pieluszkę,  chwyćcie za dwa brzegi i pozwólcie wiatrowi zrobić z niej żagiel. Pobiegajcie chwilę z tym kawałkiem materiału – niech udaje skrzydła, a wy poudawajcie ptaki lub motyle.

• "Wietrzny wiersz"

​Opowiedź dziecku wiersz Juliana Tuwima „Dwa wiatry“ - o łobuzujących, nieokiełznanych wiatrach – na pewno mu się spodoba.

Jeden wiatr - w polu wiał, 
Drugi wiatr - w sadzie grał: 
Cichuteńko, leciuteńko, 
Liście pieścił i szeleścił, 
Mdlał. 

Jeden wiatr -- pędziwiatr! 
Fiknął kozła, plackiem spadł, 
Skoczył, zawiał, zaszybował, 
Świdrem w górę zakołował 
I przewrócił się, i wpadł 
Na szumiący senny sad, 
Gdzie cichutko i leciutko 
Liście pieścił i szeleścił 
Drugi wiatr... 
Sfrunął śniegiem z wiśni kwiat, 
Parsknął śmiechem cały sad, 
Wziął wiatr brata za kamrata, 
Teraz z nim po polu lata, 
Gonią obaj chmury, ptaki, 
Mkną, wplątują się w wiatraki, 
Głupkowate mylą śmigi, 
W prawo, w lewo, świst, podrygi, 
Dmą płucami ile sił, 
Łobuzują, pal je licho!... 

.........

A w sadzie cicho, cicho...

Takie nieruchliwe zabawy na dworze też mają ogromny wpływ na rozwój dziecka. Spędzajcie jak najwięcej czasu na świeżym powietrzu - to z pewnością wyjdzie dzieciom na zdrowie!