Książki dla dzieci: "Marchewka z groszkiem" – recenzja

Chyba nie ma przedszkolaka, który nie znałby utworu Jana Brzechwy pt. Na straganie. Wiersz ten, w którym warzywa kłócą się ze sobą, jest chętnie czytany i recytowany na różnego rodzaju uroczystościach. Jeśli jednak dobrze się zastanowimy to okazuje się, że więcej utworów, których bohaterami są warzywa nie ma… albo po prostu jest i ich tak niewiele, że trudno na nie trafić. Tę lukę może wypełnić książka, której autorką jest Aleksandra Woldańska – Płocińska.

Bohaterami Marchewki z Groszkiem są właśnie warzywa. Jednak oprócz swojskiego ziemniaka, koperku, buraka czy sałaty, pojawiają się zagraniczni goście: Kartoflak, Kim Czos Neck, Mr Chevka czy Elpomidor. Skąd się biorą? Z przewróconej ciężarówki, którą kierują źli Wegetarianie. Szybko okazuje się jednak, że warzywa pochodzące z dalekich krajów nie tylko inaczej się nazywają, ale też inaczej się zachowują. Są lekkie, więc bez problemu mogą pływać. Źle znoszą przebywanie na świeżym powietrzu i tęsknią za szklarnią. Pod wpływem słońca dostają czarnych plam. A w dodatku świecą w ciemności!

Kiedy czytałam tę książkę w grupie czterolatków, żadne z dzieci nie zadało pytania, dlaczego warzywa, które nie pochodzą w Polski zachowują się inaczej niż nasze, lokalne. Dla nich książka ta była po prostu wciągającą opowieścią o przygodach, jakie spotkały Marchewkę i Groszek. Jednak problem ten zaistniał wśród dzieci siedmioletnich i okazało się, że pierwszoklasiści mają całkiem sporą wiedzę na temat tego, gdzie najlepiej kupować warzywa i że supermarket nie jest idealnym miejscem do tego. Wiedziały też, że nie każde warzywo w takim samym stopniu służy naszemu zdrowiu i że najbardziej wartościowe wcale nie są te, które mają piękną, lśniącą skórkę.

Czytając Marchewkę z Groszkiem trudno pominąć jej aspekt ekologiczny, chociaż zastanawia mnie, na ile ta książka jest ironiczna. Autorka przypomina w niej znaną, lecz często bagatelizowaną prawdę, że najzdrowsze jest to jedzenie, które rośnie blisko nas. Marchewkę z Groszkiem można również czytać jako pouczającą opowieść o tym, że chociaż różnimy się między sobą, należy sobie pomagać. I jest to przekaz uniwersalny, który należy wpajać już najmłodszym dzieciom.

Tekst i ilustracje: Aleksandra Woldańska – Płocińska

Wydawnictwo: Czerwony Konik

Rok wydania: 2011

Liczba stron: 44

Wiek: 5+