Jak bezpiecznie korzystać z internetu - dziecko w wirtualnym świecie

Kiedy byłam nastolatką Internet dopiero zaczynał się rozpowszechniać. Głównym jego źródłem były kafejki internetowe. Prędkość pozostawiała wiele do życzenia. Szczytem szczęścia było być jedyną osobą w kafejce, żeby w przyzwoitych warunkach korzystać z tego dobrodziejstwa. Rodzice bardzo często nie wiedzieli, co to właściwie jest. Młodzież intuicyjnie musiała wyczuć, co można robić, a co może być potencjalnym zagrożeniem. O ile ktoś zdawał sobie w ogóle sprawę, że może to nieść jakiekolwiek niebezpieczeństwo. Dziś Internet jest już prawie każdym domu. Młodzież z tamtych lat ma już własne dzieci.

Popularne są portale społecznościowe, fora i komunikatory internetowe. Aby z nich korzystać trzeba mieć adres email. A najlepiej dwa. Jeśli jest nam on potrzebny do pracy, czy kontaktu ze znajomymi z reala to dobrze, aby był związany z naszym imieniem i nazwiskiem. Jeśli jednak jego przeznaczeniem jest rejestracja na portalach czy forach, to niech nie mówi o nas za wiele. Ale najważniejsze jest hasło - musi być trudne do odgadnięcia. Dobrze, aby posiadało duże i małe litery a także liczby i znaki. Im trudniejsza kombinacja, tym lepiej. Ważne jest, aby chronić to hasło - nie podawać nikomu, nie zapisywać na kartce czy w telefonie.

Bardzo ważne jest, aby nie udostępniać swoich danych osobowych.  Jeśli już chcemy to zrobić, to dobrze jest zastosować ograniczenia dostępności takich danych do osób obcych. W serwisie tatento.pl i na wielu innych stronach jest możliwość zdecydowania, kto może widzieć nasze dane i  co komu udostępniamy. Udostępnia najczęściej zdjęcia: nasze i naszych dzieci. Jeśli ktoś nieodpowiedni uzyska do nich dostęp może je wykorzystać w sposób, w jaki sobie nawet nie wyobrażamy. Programy graficzne dają teraz ogromne możliwości przerabiania zdjęć i są proste w obsłudze. Dodawanie wulgarnych podpisów, zmiana tła - to wszystko jest ‘’dziecinnie’’ proste. Robią to dzieciaki w podstawówce, jak chcą komuś dowcip zrobić, potrafią i dorośli, którzy w najlepszym razie zrobią tylko demotywator z naszych zdjęć np. z wakacji.

• Dzieci nie zdają sobie sprawy, że Kasia którą poznały w Internecie może się okazać panem Rysiem, który niekoniecznie ma wobec nich uczciwe zamiary. To samo się tyczy nastolatków, którzy poznają miłość swojego życia przez Internet. Nigdy nie mamy pewności, kto siedzi po drugiej stronie i czy poza byciem naszą bratnią duszą nie jest osobnikiem z zaburzeniami psychicznymi. Przy umawianiu się na spotkania z osobą poznaną w Internecie należy zachować szczególną ostrożność. Wybrać czas kiedy jest widno, miejsce często uczęszczane przez ludzi i dać znać rodzicom, gdzie się idzie, z kim i o której zamierza się wrócić. Dobrze też ustalić, że rodzice zadzwonią po jakimś czasie i upewnią się. że wszystko w porządku. W końcu każdy teraz posiada telefon komórkowy.
• Zdjęcia, które my bądź nasze dzieci udostępniają w Internecie powinny być starannie wyselekcjonowane. Warto zwrócić szczególną uwagę zarówno na to, co przedstawiają zdjęcia, jak i na to, kto może je oglądać.
• Dobrze aby komputer z dostępem do Internetu stał w pomieszczeniu w którym my przebywamy, aby widzieć co dziecko robi.
• Koniecznie należy zapoznać dziecko z zasadami netykiety – poziom kulturalny niektórych wypowiedzi ewidentnie świadczy o tym, że wielu osobom jest ona zupełnie nieznana.