Czy gady to dobre zwierzęta dla dzieci?

Czy gady są dobrymi zwierzętami dla dzieci? Prawdę mówiąc, nie są. Gady są bardziej wymagające, niż mogłoby się to wydawać i potrzeba pewnego doświadczenia, by się nimi opiekować. Dziecko nie będzie umiało się nimi zająć. Oczywiście mamy na myśli dzieci kilkuletnie. Nastolatkowie są już bardziej odpowiedzialni i mają większą wprawę w obchodzeniu się ze zwierzętami.

Żółwie zawsze budziły naszą sympatię, choć właściwie nie wiadomo dlaczego. Szczególną popularnością cieszą się żółwie wodne. W sklepach sprzedaje się je, gdy są jeszcze maleńkie i urocze. A że niewiele kosztują, wydają się być idealnym zwierzątkiem dla naszej pociechy.

Zwykle jednak nie zdajemy sobie sprawy z tego, że ów malutki żółwik szybko urośnie i będzie potrzebował bardzo dużego terrarium. Ponadto żyje kilkadziesiąt lat. Dziecko pewnie po jakimś czasie znudzi się pupilem, który tylko je i pływa w wodzie, a my staniemy przed dylematem, co z nim zrobić. Do sklepu zoologicznego już go nie przyjmą, a wypuścić „na wolność” nie wolno!

Nie chodzi jednak tylko o to, że żółw może być kłopotliwym domownikiem. Zwierzęta te mogą być nosicielami wielu zarazków, w tym salmonelli. Obcując z nimi musimy więc zachować higienę, przede wszystkim myć ręce. Dzieci generalnie mają z tym wielki problem, więc raczej nie ma co liczyć, że będą szły do łazienki po każdej zabawie z pupilem.

Gady nie są zwierzętami udomowionymi. Mogą być oswojone i pozwalać brać się na ręce, jednak zawsze pozostają dzikimi zwierzętami, o czym należy pamiętać. Nawet tak z pozoru łagodne zwierzę, jak żółw może niespodziewanie ugryźć, że nie wspomnę o wężach.

Wszystkie gady potrafią się bronić, również te roślinożerne. Zdenerwowany legwan potrafi mocno, niczym batem, uderzyć swoim długim ogonem. Uderzenie małego osobnika jest bardzo bolesne, a co dopiero mówić o dorosłych, blisko dwumetrowych okazach!

Istnieje zasadnicza różnica między zwierzętami udomowionymi, a tylko oswojonymi. Domestyfikacja, jak fachowo nazywamy proces udomowienia, zmieniła nie tylko wygląd naszych pupili, ale również ich cechy psychiczne. Zatraciły wiele cech swoich dzikich przodków, stały się łagodniejsze i bardziej uległe wobec człowieka, a w wielu przypadkach całkowicie od niego zależne. Zwierzę oswojone natomiast, pozbawione jest jedynie lęku przed człowiekiem, pozostając wciąż dzikie i niezależne.

Żaden gad nie będzie domowym pieszczoszkiem. Nie nadają się do przytulania, miziania, itd. Obcując z tymi zwierzętami, zawsze powinniśmy zachować ostrożność, by nie sprowokować ich do ataku. Niestety, dziecko nie zawsze potrafi delikatnie obchodzić się ze zwierzakami.

Gady są znacznie bardziej wymagającymi zwierzętami niż pies czy kot. Przede wszystkim, jako istoty zmiennocieplne potrzebują określonej temperatury otoczenia, by funkcjonować. Trzeba im zapewnić również właściwe oświetlenie,  a w wielu przypadkach naświetlanie promieniami ultrafioletowymi.

Od żadnego dziecka nie możemy wymagać, że będzie umiało posprzątać w terrarium. Nawet karmienie gada zwykle przerasta możliwości dziecka. Owszem, może wrzucić żółwiowi kawałek jabłka, ale jaszczurki czy węża raczej nie nakarmi.

I jeszcze jedno na koniec. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że gad po prostu naszemu dziecku ucieknie. Albo nie domknie ono terrarium, albo wypuści go z ręki. Żółw daleko nie zajdzie, ale małej jaszczurki, która wymknęła się z terrarium, możemy już nigdy nie odnaleźć.