lęk sepraracyjny

W przedszkolnej szatni wszystko dzieje się naraz. Ktoś szuka kapci, ktoś obejmuje mamę tak mocno, jakby nie chciał puścić jej nigdy, a ktoś inny wchodzi do sali bez oglądania się za siebie. Twoje dziecko także przeżyje ten początek po swojemu. Jeśli przy rozstaniu pojawi się płacz, nie świadczy to o Twoim błędzie. Nowe miejsce jest jeszcze obce, a Ty pozostajesz najpewniejszym punktem dziecięcego świata.

O lęku separacyjnym napisano dużo, ale moim zdaniem najważniejsze są dwie rzeczy: 1) jest ciężko ale 2) to kiedyś mija. :) Jak przetrwać ten czas z dzieckiem, które jest bardzo wymagające?

Każde dziecko od czasu do czasu czegoś się boi. Niekiedy od razu wiadomo, co jest przyczyną tego lęku. Innym razem z kolei rodzice długo zastanawiają się, co takiego wydarzyło się w życiu dziecka, że zaczęło się czegoś bać. Pewne lęki pojawiają się naturalnie w rozwoju dziecka i po pewnym czasie zanikają lub tracą na sile. Rolą rodzica jest zapewnienie maluchowi takiego wsparcia i zrozumienia, aby dziecko skutecznie potrafiło poradzić sobie z lękiem.

Na palcach wymykasz się do toalety licząc, że Twoje dziecko nie zauważy 1 minutowej nieobecności. Gdy tylko docierasz do łazienki, słychać rozdzierający płacz. Z westchnieniem podnosisz szkraba i idziesz załatwić potrzebę fizjologiczną w jego towarzystwie. Za każdym razem, gdy znikniesz maluchowi z oczu na 5 sek. zaczyna się lament. Brzmi znajomo? Spokojnie, to tylko lęk separacyjny! Jak przetrwać ten trudny etap?